1Panginoon, hindi hambog ang aking puso, ni mayabang man ang aking mga mata; ni nagsasanay man ako sa mga dakilang bagay, o sa mga bagay na totoong kagilagilalas sa akin.
2Tunay na aking itiniwasay at itinahimik ang aking kaluluwa; parang batang inihiwalay sa suso sa kaniyang ina, ang kaluluwa ko ay parang inihiwalay na bata sa suso.
3Oh Israel, umasa ka sa Panginoon mula sa panahong ito at sa magpakailan pa man.
Commentary
Matthew Henry on Psalms 131
This psalm is David's profession of humility, humbly made, with thankfulness to God for his grace, and not in vain-glory. It is probable enough that (as most interpreters suggest) David made this protestation in answer to the calumnies of Saul and his courtiers, who represented David as an ambitious aspiring man, who,…
Read the full commentary →