1Mula sa mga kalaliman ay dumaing ako sa iyo, Oh Panginoon.
2Panginoon, dinggin mo ang aking tinig: pakinggan ng iyong mga pakinig ang tinig ng aking mga pamanhik.
3Kung ikaw, Panginoon, magtatanda ng mga kasamaan, Oh Panginoon, sinong tatayo?
4Nguni't may kapatawarang taglay ka, upang ikaw ay katakutan.
5Aking hinihintay ang Panginoon, hinihintay ng aking kaluluwa, at sa kaniyang salita ay umaasa ako.
6Hinihintay ng aking kaluluwa ang Panginoon, ng higit kay sa paghihintay ng bantay sa umaga; Oo, higit kay sa bantay sa umaga.
7Oh Israel, umasa ka sa Panginoon; sapagka't sa Panginoon ay may kagandahang-loob.
8At kaniyang tutubusin ang Israel sa lahat niyang kasamaan.
Commentary
Matthew Henry on Psalms 130
This psalm relates not to any temporal concern, either personal or public, but it is wholly taken up with the affairs of the soul. It is reckoned one of the seven penitential psalms, which have sometimes been made use of by penitents, upon their admission into the church; and, in singing it, we are all concerned to…
Read the full commentary →